บริษัท มารีน อีโคเสิร์ซ แมเนจเมนท์ จำกัด

HOME

MARINE

MEM.COTH

CRAB

SAKANAN

IN THE MOON

SCUBA Pro

NAUI

LINK

Check-mail

Chat Room

Web master

กว่าจะมาเป็นรูปเล่ม

เมื่อครั้งที่ผมต้องออกจากบ้านเพื่อไปศึกษาต่อในระดับสูง ในสถาบันการศึกษาที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย ผมตั้งเป้าหมายของผมไว้ว่า ผมไม่ได้เข้ากรุงเทพฯ เพื่อไปเพลิดเพลินกับแสงสี และวิทยาการสมัยใหม่ และจะต้องหาทางทำงานในกรุงเทพฯ เพื่อให้ได้เงินเดือนสูงๆ มีหน้ามีตาในวงสังคม แต่ผมตระหนักเสมอมาว่า ผมเข้ากรุงเพื่อการแสวงหาความรู้ เพื่อกอบโกยความรู้ และวิทยาการที่ดีที่สุด เพื่อนำกลับมาเป็นประโยชน์ต่อบ้านเกิดเมืองนอน ต่อชุมชนท้องถิ่น แต่ภาระกิจแห่งการเรียนรู้ยังไม่ถึงที่สุด ยังมีเรื่องราว และประสบการณ์ที่ต้องแสวงหา และเรียนรู้อยู่อีกมาก

แม้ว่าผมจะยังไม่บรรลุเป้าหมายสูงสุดแห่งการเรียนรู้ แต่ผมก็คิดเสมอว่าจะต้องทำอย่างไร ถึงจะมีโอกาสนำความรู้ที่มีอยู่ ถ่ายทอดไปยังชุมชนท้องถิ่น และนี่เองที่เป็นที่มาของการขอพื้นที่หนังสือพิมพ์ เสียงสวรรค์ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของจังหวัดจันทบุรี เพื่อเปิดคอลัมน์ของตัวเองขึ้นมา ภายใต้ชื่อว่า “ใต้ฟ้าทะเลจันท์”

บทความเหล่านี้อาจนับได้ว่าเป็นงานเขียนที่ตีพิมพ์ให้สาธารณชนได้อ่านกัน แม้ว่าจะมีงานเขียนอยู่จำนวนหนึ่งก่อนหน้าที่จะเขียนเรื่องไปลงหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ แต่ก็เป็นแค่งานเขียนตามหนังสือคู่มือ สำหรับการอบรมค่ายวิทยาศาสตร์ทางทะเลสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ประมาณ 50 คน ที่ผมเคยรับบทเป็นบรรณาธิการตั้งแต่ตอนอยู่ปลายปี 2 สมัยเป็นนิสิตภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เนื้อหาส่วนใหญ่ของบทความที่ลงคอลัมน์ ใต้ฟ้าทะเลจันท์ นี้ จะเป็นเรื่องราวง่ายๆ ที่พยายามหลีกเลี่ยงศัพท์ทางวิทยาศาสตร์ และลักษณะการบรรยายตามสไตล์งานเขียนทางวิทยาศาสตร์ ด้วยตระหนักดีว่า ผู้อ่านหนังสือพิมพ์เล่มนี้ เป็นประชาชนทั่วไปในท้องถิ่นของจังหวัดจังหวัดจันทบุรี รูปแบบการเขียนจึงเป็นเรื่องเล่า และการวิเคราะห์สถานการณ์เสียเป็นส่วนใหญ่

เนื่องจากงานเขียนของผมอาจจะมีข้อโต้แย้งได้ตามความคิดเห็นที่ต่างๆ กันไปในทางวิทยาศาสตร์ ผมจึงเขียนชื่อจริงของตัวเอง พร้อมกับระบุภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยไว้ด้วย โดยไม่ใช้ นามปากกา เหมือนคอลัมน์อื่นๆ ทั้งนี้ก็เพื่อ ท่านผู้อ่านที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติม หรือต้องการแสดงความคิดเห็น ทั้งที่เห็นด้วย และไม่เห็นด้วย จะได้ทราบสถานที่ที่จะติดต่อผมได้ และที่สำคัญคือ ความดีทั้งหมดที่เกิดขึ้น และประโยชน์ที่ผู้อ่านได้รับจากบทความนี้ ผมถือว่าเป็นการประกาศเกียรติคุณของภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ได้สนับสนุนการนำความรู้สู่ชุมชน ตามปณิธานของมหาวิทยาลัยที่ว่า

“เกียรติภูมิของจุฬาฯ คือ เกียรติแห่งการรับใช้ประชาชน”

ผมต้องปิดฉากการเขียนบทความลงคอลัมน์นี้ เมื่อผมไปเรียนต่อระดับปริญญาโทในมหาวิทยาลัยที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านทะเล และปะการังมากที่สุดของประเทศออสเตรเลีย และที่สุดผมจบมาด้วยผลการศึกษาระดับดีเยี่ยม ผลงานได้ถูกเผยแพร่ตามสื่อต่างๆ ของออสเตรเลีย แต่เมื่อจบกลับมาเมืองไทยแล้วก็ไม่ได้กลับไปทำงานที่จันทบุรี เนื่องจากไม่มีตำแหน่งในสาขาที่ผมเชี่ยวชาญ และด้วยความตระหนักว่า

“ผมไม่ได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ทางทะเลของจังหวัดจันทบุรี แต่เป็นนักวิทยาศาสตร์ทางทะเลของประเทศไทย”

และนี่เองที่ทำให้ผมมุ่งหน้ามาเป็นอาจารย์ด้านนิเวศวิทยาทางทะเลในภาคใต้ ด้วยเป็นแผ่นดินที่ขนาบด้วยทะเลทั้งสองด้าน .. ทะเลที่กำลังถูกคุกคาม... ผมมาเริ่มงานสอนที่ภาควิชาชีววิทยา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สอนนิเวศวิทยาทางทะเล นิเวศวิทยาปะการัง และวิชาต่างๆ ที่เกี่ยวกับทะเล เป็นการมาเป็นอาจารย์ในช่วงเวลาที่มหาวิทยาลัยต้องการอาจารย์ทางสายนี้พอดี

ผมละทิ้งงานเขียนบทความที่เคยตั้งใจไว้ว่าจะเขียนต่อไว้ชั่วคราว แล้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานทางวิชาการ ถ่ายทอดความรู้แก่นักเรียน หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสร้างกลุ่มคนรุ่นใหม่ให้เข้ามาทำงานทางวิทยาศาสตร์ทางทะเลให้กับประเทศไทย จะสอนให้เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ทางทะเล สอนให้เขาเป็นผู้เผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับทะเล และเหนือสิ่งอื่นใด

... สอนให้เขารักทะเล….

แม้งานเขียนบทความในคอลัมน์ “ใต้ฟ้าทะเลจันท์” ภาคที่สอง ยังไม่เริ่มขึ้นในเวลาอันใกล้ แต่ผมก็ยังหวังว่า จะเริ่มเขียนต่อเมื่อเวลาเอื้ออำนวย นั่นคือ ภาระงานสอนและงานวิจัยอันเป็นภาระสำคัญในฐานะอาจารย์ ไม่รัดตัวจนเกินไป ซึ่งคงไม่ใช่งานเขียนในฐานะนิสิตจากภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ในฐานะอาจารย์จากภาควิชาชีววิทยา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ต้องขอขอบคุณบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงสวรรค์ และทีมงานที่ได้สละพื้นที่บนหน้าหนังสือพิมพ์ สำหรับคอลัมน์ใต้ฟ้าทะเล ให้ผมได้นำเสนอวิทยาการความรู้ที่ผมได้รับมาจากการศึกษาที่ภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ท้ายที่สุด ต้องขอบคุณ ตระกูลปลาทอง ที่ได้ถ่ายทอดสายเลือด และจิตวิญญานของการทำงานเพื่อท้องถิ่น ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีตั้งแต่ก๋ง ย่า พ่อ แม่ ตลอดจนญาติพี่น้องตระกูลปลาทองทุกคนที่ได้อุทิศตนเพื่อท้องถิ่นเสมอมา

สายเลือด และจิตวิญญานเหล่านี้มีอยู่ในตัวผมแน่นอน เพียงแต่ในเวลานี้ คำว่า ท้องถิ่น ในความหมายของผม คือ ประเทศไทย

ใต้ฟ้าทะเลจันทร์
รวบรวมบทความ